De priesteres van de kunst

Ze kijkt je met doordringende ogen aan, het beeld van Leonora Carrington dat nu in Museum Arnhem te zien is. Ook te midden van beelden van grootheden als Jean Arp en Henry Moore blijft ze stevig overeind. Een wereld op zichzelf. Voor Carrington belichaamt dit beeld de vrouwelijke scheppingskracht en de sterke verbinding met de natuur.

Het surrealisme staat in de belangstelling, nu meer dan honderd jaar geleden het Surrealistisch Manifest (1924) van André Breton verscheen. In Rotterdam reageren hedendaagse kunstenaars op deze thema’s en in de tentoonstelling Het fantastische landschap in Arnhem zijn met name vrouwelijke kunstenaars te zien. Daarbij springt vooral de variatie en veelvormigheid in het oog.

Inventora del Atole (2011) door Leonora Carrington in Museum Arnhem  Foto: Wilco Schipper

Lang wordt het surrealisme toch vooral als een mannenzaak gezien. In zijn manifest noemt Breton veel mannelijke kunstenaars en schrijvers als te bewonderen voorlopers of beoefenaars van deze manier van kijken. Waar hij ook vaak ruzie mee krijgt, daarover later meer.

Hij vraagt aandacht voor iets belangrijks, dat in de ogen van de surrealisten een grote invloed heeft op de maatschappij en op hoe wij naar onszelf kijken. Want op de eerste bladzijde stelt hij vast dat de mens voortdurend leeft ‘onder de dwang van de materiële omstandigheden die hij geen moment uit het oog mag verliezen.’ Daarbij raakt iets anders, wat steeds meer weggestopt wordt, in de verdrukking. Waar blijft de verbeelding? ‘Alleen de verbeelding maakt mij duidelijk wat kan’ schrijft hij namens de groep.

Eén van de mensen waar Breton mee in onmin raakt is de filosoof Georges Bataille (1897-1962). Hij is al vanaf begin af aan betrokken bij het sur-realisme en schrijft van binnenuit over de gedachten en werken van deze boeiende groep kunstenaars, schrijvers, wetenschappers en dichters die elkaar ontmoeten en hevig discussiëren. Over de grenzen van al deze disciplines heen. Bataille heeft wel aandacht voor de bijdragen van de vrouwelijke aanhangers van deze nieuwe stroming, zoals ook blijkt uit zijn boek De tranen van Eros.

In de lezing Filosofie van het surrealisme – de andere kant bespreken we zijn ideeën en leggen we de verbinding met het werk van vooral vrouwelijke kunstenaars, zoals dit bijvoorbeeld te zien is op dit moment in Arnhem. Welke wereld schuilt er achter deze vaak op het eerste gezicht ontoegankelijke werken?

We bespreken werk van Carrington (1917-2011), Eileen Agar (1899-1991) en Ithell Colquhoun (1906-1988), en werk van een paar mannelijke kunstenaars als René Magritte (1898-1967) en Jean Arp (1886-1966).

En we besteden aandacht aan de liefdesrelatie tussen Max Ernst (1891-1976) en Leonora Carrington, Hoe kwam zo een bijzondere uitwisseling van kunst en ideeën tot stand?

Verder verdiepen we ons zoals gebruikelijk aan de hand van citaten, tekstfragmenten en de beeldpresentatie. U ontvangt enkele dagen voor de lezing het bijbehorende tekstblad.

Ik nodig u graag uit om samen deze boeiende kunstenaars verder te ontdekken. Kunnen we een relatie leggen tussen het ontstaan van hun surrealisme en onze eigen tijd? Ongetwijfeld doen we zo inspiratie op in dit nog nieuwe jaar. Wilt u erbij zijn?

Inschrijving: We houden het eenvoudig. Beantwoord deze mail met vermelding van uw naam en ‘Filosofie van het surrealisme’

● Wanneer vindt deze dag plaats? Online live lezing per zoom op zondag 25 januari met inloop v.a. 10.00 u, start 10.15 tot ca. 12.00 u, met een kleine pauze rond 11.00 u.

● Ik houd deze lezing in mijn studeerkamer. Verwacht geen flitsende achtergrondbeelden in een professionele studio. Wel een boekenkast, voldoende licht en een hele goede microfoon. Een intieme setting dus.

● Hoe kan ik mij voorbereiden? Hand-out Bij de lezing hoort een digitale hand-out met de te bespreken tekstfragmenten en citaten, enkele dagen voor de lezing ontvangt u dit per mail. Tip: print deze hand-out uit zodat u het tijdens de colleges bij de hand kan houden.

● Hoe kan ik de kunst afbeeldingen volgen? Beeldpresentatie Tijdens het symposium onderzoeken we de vragen aan de hand van beeldmateriaal, de presentaties worden gedeeld en verschijnen op uw scherm.

● Kan ik zelf ook vragen stellen? Vragen Bij het college is er gelegenheid om vragen te stellen. Dit doen we live op het eind van de lezing. Tussendoor kunt u als dat nodig is begripsvragen stellen in de chatfunctie.

● Wanneer krijg ik de uitnodiging met de link naar de lezing? Link Filosofie van het surrealisme U ontvangt de link naar de ONLINE LIVE lezing via Zoom op de dag zelf voor 8.30 u.

● Hoeveel bedraagt de entree? Entree lezing inclusief hand-out: 18,- (incl.btw)

● * Bij de bevestiging van uw inschrijving ontvangt u de betaalgegevens. Als u uw telefoonnummer erbij zet kunnen wij evt. in voorkomend geval helpen met het verkrijgen van toegang tot de online lezing.

Katja Rodenburg is filosoof, denkt na over kunst, maakt tentoonstellingen en geeft colleges esthetica en kunstfilosofie. Zij is vooral geïnteresseerd in het proces van het maken, en in de raakvlakken met het proces van het denken. Al jaren geeft zij colleges aan het HOVO instituut van de Vrije Universiteit Amsterdam. Zij schreef eerder onder andere Ik, Ophelia, over kunstenaars als John Everett Millais en Julia Margaret Cameron, Rineke Dijkstra en Helen van Meene en Armando en de melancholie van het scheppen, over de filosofische thema’s van de kunstenaar. Daarnaast werkt zij als leiderschap, visie en strategie-adviseur op het gebied van kunst en cultuur (musea). Meer op: antheiablossoms.blog              

De vrouw en de sfinx – Léonor Fini en de filosofie van het surrealisme

Het is tijdens mijn specifieke onderzoek naar de kunstopvatting van de filosoof Georges Bataille dat ik voor de eerste keer iets van haar werk zie. Ik blader in het boek De tranen van Eros. Het is een persoonlijk werk van de Franse denker over onder andere de drijfveren van het kunst maken en wat hij daar belangrijk in vindt. Ik kijk nieuwsgierig naar vier werken van een voor mij onbekende kunstenaar.

Het zijn grote, duistere afbeeldingen in zwart wit, waarin verschillende vrouwengedaanten samen met de dood in de gedaante van een skelet worden afgebeeld. Ze hebben verrassend inwisselbare titels als De vriendschap en Onvoorwaardelijke liefde. Er staat een kleine biografische notitie bij: Léonor Fini is de dochter van een Argentijnse vader en een moeder uit Triëst. Tot haar voorouders behoren Spanjaarden, Venetianen, Slaven, Duitsers en Napolitanen.

Carl Van Vechten Portrait of Léonor Fini (1936)

In haar eigen tijd kon niemand over deze flamboyante voorvrouw van het Franse surrealisme heen kijken, maar wordt zij ook serieus genomen als kunstenaar? André Breton beschouwt haar slechts als een femme enfant. Bataille ziet dat duidelijk anders. Wat hem bindt met Fini is het feit dat ze ieder op een eigen manier rebelleren tegen de te rigide opvatting van het surrealisme die Breton predikt.

Lees verder

Albert Camus en het portret van Nietzsche

Soms wordt een inzicht, door feiten en ideeën naast elkaar te leggen, ineens duidelijker en bijna voelbaar. Als in een collage van verschillende materialen van Max Ernst vinden de stukjes papier, woorden en plaatjes een samenhang die er eerder nog niet was.

Op dit moment ben ik de colleges rond de betekenis van ons bestaan in de wereld aan het samenstellen. Ik maak een keuze uit de gedachten van de existentie-filosofen en de beelden in literatuur en de kunst die dit thema zichtbaar en/of ervaarbaar maken.

Ik blader in een oud boekje over Camus en zie een bekende foto. Daaronder staat: Foto van Nietzsche die in Camus’ werkkamer aan de muur hing

Het hoofd van Nietzsche staart voor zich uit in de verte, zijn handen rustend op elkaar. Het is dan al lang geleden dat de filosoof samenhangend sprak. Nu ligt hij in zijn witte hemd op de sofa en zwijgt. Maar andere denkers en kunstenaars praten verder. Ze voelen zich uitgedaagd om zelf een positie te vinden, een manier om met zijn vaak pijnlijke inzichten om te gaan.

Het is opvallend hoe ondanks het absurde van ons bestaan op aarde, Camus hartstochtelijk en vol emotie blijft schrijven over dat toevallige leven en de doorslaggevende rol van de kunst.

Uit: Morvan Lebesque, Albert Camus, uitgave uit 1966

In zijn dagboek noteert hij:

‘Kunstenaars en kunstwerk. Het echte kunstwerk is dat wat niet alles zegt. Er bestaat een zeker verband tussen de globale ervaring van een kunstenaar, zijn gedachten + zijn leven (-) en het oeuvre dat deze ervaring weerspiegelt. Dit verband is slecht wanneer het kunstwerk die ervaring in haar geheel een omlijsting van literaire franje geeft. Dit verband is goed wanneer het kunstwerk als uit de ervaring gehouwen is, het geslepen facet van een diamant waarin de innerlijke gloed ten volle is geconcentreerd.’

Het is niet gemakkelijk om dit leven te laten fonkelen. Maar Camus en zijn metgezellen durven het aan hier mee aan de slag te gaan. Om tegen de keer in deze inzichten woorden te geven. En geïnspireerde kunstenaars vinden in literatuur en beeldende kunst hun eigen vorm voor dit thema.

Op deze manier laat een verdieping in de betekenis van onze existentie je anders kijken naar ons eigen nu.

Wilt u dit meemaken, ga dan samen met mij de confrontatie aan met dit absurde maar springlevende bestaan.

U kunt zich nog maar een paar dagen inschrijven, tot en met woensdag 23 september.

We spreken elkaar nader.

Inschrijven: https://hovo.vu.nl/nl/cursusaanbod/najaar-2020/filosofie-en-religie/tussen-essentie-en-existentie/index.aspx

 

Lees verder

Peggy Guggenheim en de Biennale van Venetië

Het bestuur van de 24e Biennale Arte van Venetië nodigt in 1948 Peggy Guggenheim uit om haar collectie te laten zien in de Giardini.

Ze krijgt het Griekse paviljoen toegewezen, dat leegstaat vanwege de burgeroorlog in Griekenland. De verzamelaarster kan bijna niet wachten, maar mag pas drie dagen voor de Biennale open gaat beginnen met het inrichten en het hangen van de werken.

Lees verder